Furusupiido de mawari hajimeta sutoorii
داستان با سرعت تمام داره پیش میره
akaku daichi someageru
زمین به رنگ قرمز درآمده
Chikyuugi ni wa garandou ni natta paradise
دنیا یه بهشت خالیه
Bokura no te de sukuidasou
بیا با دستامون نجاتش بدیم
Hateshinaku tsuzuku sakamichi o
جاده ی شیب دار بی وقفه ادامه داره
Ima omoikiri kakenukete far away
حالا، با قلب هایمان، به دوردست ها میرویم
Tachiagare! Yuusha wa boku no naka ni iru
بلند شو! قهرمان درون من است
Sobietatsu target makeru wake ni wa ikanai
امکان نداره به هدف های بلندم ببازم
Moeagare! Kodou wa mune o kogashiteru
شعله ور شو! قلبم درون سینه ام در حال سوختن است
Wasurerareta ashita torimodoshi ni ikun da
میخوام فردای فراموش شده رو پس بگیرم
Atsui batoru okose
مبارزه ی داغ آغاز میشود
translated by sasha-sbr
forums.animworld.net
.با رفتن کایزر، دایسکه از بودن در دنیای دیجیتال واقعی لذت میبرد
.هرچند، هیکاری و تاکرو میدونستن این پایان کار نیست
.در این میان، ایچیجوچی کن در خوابی عمیق بود
.ذهن خسته ی اون نیاز به یک استراحت طولانی مدت داشت
،خانواده ی اون از برگشتنش خوشحال بودن
.اما بار دیگر بخاطر حال و روز او ناراحت شدن
وقتی دیجیوایس
توسط تاریکی آلوده میشود
"وقتی دیجیوایس توسط تاریکی آلوده میشود"
کن... حالش خوبه؟
.اما من مطمئنم یه روز بیدار میشه
.من به خوابم ادامه میدم... تا وقتی که قلبم رو پیدا کنم
قلبم کجا رفته؟
.وقتی بچه بودم... حباب درست میکردم
...بزرگتر... و بزرگتر
.آخه من یه نابغه نبودم
.نابغه داداش اوسامو بود
...اون هرکاری میکرد. هرکاری
...من خیلی مغرور بودم
.این همسایه ی ماست
!اوسامو-چان پسر خیلی باهوشیه
!من خیلی بهت حسودیم میشه
.اون مثل بچه های ما نیست
!آرزو دارم پسرم مثل اوسامو-چان بشه
چیکار کردی که اون همچین پسر باهوشی شده؟
!اون بسیاری از صفات خوب شما رو به ارث برده
!اون واقعا یه نابغه ست
.مامان عاشق اون حرفا بود
مامان؟
!اوسامو-چان، مردم دوباره جلومو گرفتن و همش از خوبی هات میگفتن
!کن-چان، تو هم پسر خوبی هستی
...من همیشه فقط در حد یه اشاره بودم
.مامان فقط به داداش توجه میکرد چون همه اونو تحسینش میکردن
.بود و نبود من فرقی نداشت
چی میشد اگه داداش نبود؟
...اگه اون نبود... اگه نبود
...درسته... تنها کاری که باید بکنه ناپدید شدنه
!داداش، باید ناپدید شه
.یه دیجیوایس جلوی چشمامون ظاهر شد
.اما من فکر میکردم اون مال داداش اوساموئه
.آخه اون همه کار میکرد، همه چی میساخت
.اما اتفاقی نیفتاد
.دیجیوایس واکنشی نداشت
.داداش اوسامو ناراحت شد
.نمیدونستم اون چی بود
.اما میدونستم که... اون یه چیز خاصه
.با نگاه کردن بهش هیجان زده شدم
.کن
چیکار داری میکنی؟
...این
چیکار کردی؟
!بدون اجازه به چیزای من دست نزن
...ببخشید
.این... مال منه
...معذرت میخوام
...بدون اجازه میری سر میز بقیه
.فقط بدترین نوع آدما اینکارو میکنن
...معذرت
این مال منه. هرگز بدون اجازه بهش دست نزن، شنیدی؟
.معذرت میخوام
!من رو از درس و زندگی انداختی. برو بیرون
.داداش از من متنفر بود
.بخاطر اینکه پسر خوبی نبودم
.بخاطر اینکه از بدترین نوع آدما بودم
اما چرا؟
...من غمگینم
.داداش همه چیزه، و من هیچی
...دلم میخواد داداشم
!ناپدید بشه...
داداش...؟
این بخاطر اینه که من دلم میخواست ناپدید بشی؟
کجا باید برم...؟
کجا برم؟
.یه روز، توی کامپیوتر داداشم، یه ایمیل واسم اومد
...یه ایمیل واسه من
.یه ایمیل که یه نفر مخصوصاً واسه من نوشته بود
.یه نفر... مخصوصاً واسه من
...این چیزیه که گفته بود
.برادرت توی یه حادثه ی تاسف بار درگذشت
.این باید خیلی واست غم انگیز باشه، اما نگران نباش
.برادرت به یه جای بهتر رفته
.تو نباید احساس گناه کنی
.منظورش رو نفهمیدم... اما دلم میخواست به چیزی که نوشته باور داشته باشم
.اینجوری بهتر بود
،برادرت جسماً رفته، اما به معنای واقعی آزاد شده
.چرا که ذهن اون به آزادی ابدی رسیده
.اما تو باید به این زندگی روزمره خسته کننده ادامه بدی
.به عبارتی، این به معنی پایان آزادی ذهن توئه
...بیچاره
.دلم برات میسوزه
.نتیجه ی نهایی اینه که دنیای حقیقیه تو، مال تو نیست
.میخوام بگم که اینجا یه دنیا هست که بیشتر بهت میاد
دنیایی که به من میاد؟
.دنیایی که کاملا ذهنت آزاد باشه
.کشو رو باز کن
کشو؟
...داداش اوسامو
.از دیجیوایس استفاده کن
من کجام...؟
...درسته، این
.این دیجیوایس منه
.نه کَس دیگه ای... فقط خودم
ناله میکنه... داره کابوس میبینه؟
عزیزم؟
،بعد از اینکه اوسامو-چان مُرد
،وقتی که کن-چان به سن اون رسید
.کن-چان... یکدفه ای درسش توی مدرسه خوب شد
.آره
...قبل از اون، ما با فکر اینکه اوسامو-چان به ما برگرده روز و شب میگذروندیم، اما
ما نباید یکم بیشتر راجع به اینکه کن-چان چه احساسی داره فکر میکردیم؟
.کن خیلی صفات خوب داره، که فقط مختص خودشن
.ما از اینکه خانواده ی یه نابغه صدامون میکردن مغرور شده بودیم
.نه فقط کن-چان
اوسامو-چان واقعا درس خوندن رو دوس داشت؟
...فکر نمیکنم ازش متنفر بود، اما
.قبلاً به این نتیجه رسیده بودم که اون دلش میخواد بیشتر بازی کنه
.احتمالاً ما اونو از لذت های زندگیش محروم کردیم
...ما به عنوان پدر و مادر شکست خوردیم
...حق با توئه
...کن، چشمات رو باز کن
.کن، به من یه فرصت واسه عذرخواهی بده
قلبم کجا رفته؟
.وقتی بچه بودم... حباب درست میکردم
...بزرگتر... و بزرگتر
...آره، من همیشه در حال درست کردن حباب بودم
.توی بالکن خونمون، با آب و صابون و یه نِی که تهش بریده شده بود
کی اون آب و صابون رو درست میکرد؟
کی ته نِی رو بریده بود؟
مامان؟
...نه
.داداشم بود
.درسته، من بدون آب و صابون و نِی داداشم نمیتونستم حباب درست کنم
.کن، سعی کن حباب درست کنی
.باشه
!تو هم انجامش بده
.اما من زیاد کارم خوب نیست
مگه کاری هم هست که تو بلد نباشی؟
.البته! تو توی حباب درست کردن بهترینی چون خوش قلبی
.من نمیتونم، همیشه میترکن
داداش؟
!داداش، برگرد
.اون برنمیگرده
.آره، داداش اوسامو مُرده
!کن
!بیدار شدی
کی هستید؟
تو نمیدونی ما کی هستیم؟
حافظشو از دست داده؟
.نه، من حافظمو از دست ندادم
منظورم اینه که، چرا باید واسه من دل بسوزونید؟
...باورم نمیشه که ما رو یادش نمیاد
.شما نمیدونید من کی هستم
شما کی هستید؟
و من کی هستم؟
کی هستم؟ من کی هستم؟
.عیبی نداره، به خودت فشار نیار
.از این بابت که سالمی خوشحالیم
.کن، ممکنه ما بدون اینکه متوجه بشیم تو رو وادار کردیم شبیه اوسامو بشی
.متاسفیم... تو خودتی نه کَس دیگه
.تو خیلی صفات خوب داری، اما ما متوجه نشدیم
.لطفا ما رو ببخش... و زودتر خوب شو
.اونا چی دارن میگن؟ متوجه نمیشم
.نمیدونم منظورشون چیه
اوسامو رفته... یادت میاد؟
.آره، داداش اوسامو رفته
...اون مُرده... اوسامو-چان دیگه اینجا نیست
!پس... ما فقط میخوایم که با تو باشیم، کن-چان
این آدم داره گریه میکنه... چرا؟
.من کسی ام که ناراحتم
اشک...؟
تو چشمای منم هست؟
چرا؟ چرا دارم گریه میکنم؟
.حداقل شاید بتونم غم از دست دادن داداشمو با این آدما شریک بشم
.من پوچم
.چونکه نمیدونم قلبم کجاست
.کن-چان، غذا حاضره
.کن-چان
.عیبی نداره، نیاز نیست به خودت فشار بیاری
...میبینم که مرگ کن-چان خیلی روی تو تاثیر گزاشته
...وارمون
کن-چان، یکم چایی میخوای؟
کن-چان!؟
قلبم کجاست؟
.میخوام قلبم رو پیدا کنم
.میخوام دنبال قلبم بگردم
اینجا کجاست؟
.اینجا روستای آغازها هستش
.اینجا جاییه که دیجیمون هایی که میمیرن تبدیل به دیجیتُخم میشن و دوباره متولد میشن
متولد میشن؟ حتی وارمون؟
.همه ی دیجیمون ها تبدیل به دیجیتُخم میشن و متولد میشن
نمیدونم... کدومشون وارمونه؟
وقتی حتی خودم رو نمیشناسم... چطور میتونم دیجیتُخم وارمون رو بشناسم؟
تو دیجیمون کایزر هستی، درسته؟
با دیجیتُخم وارمون میخوای چیکار کنی!؟
دیجیمون کایزر...؟
...درسته، من دیجیمون کایزرم
...من کارای وحشتناکی میکنم
...من کسی ام که گذاشتم وارمون بمیره
پس واسه چی دارم تلاش میکنم دیجیتُخم وارمون رو پیدا کنم؟
.اگه دیجیتُخم رو پیدا کنی، وارمون برمیگرده
.تو هم به عنوان کسی که گزاشتی اون بمیره از عذاب وجدان راحت میشی
از گناهت آزاد میشی، درسته؟
.تو آدم خودخواهی هستی
!وارمون واسه کسی به خودخواهیه تو متولد نمیشه
وارمون برنمیگرده؟
.درسته، داداش اوسامو هم برنگشت
.این واقعیتیه که من نمیخوام قبولش کنم
.داداش اوسامو مُرده. وارمون مُرده
.من اونا رو کُشتم
...داداشم، که ازش متنفر بودم
.وارمون، که فکر میکردم فقط یه چیز بی ارزشه
.من بی ارزشم
.بی ارزشم. ترحم انگیزم
...اما بابت مرگ وارمون خیلی عذاب کشیدم
اگه من میمردم چی؟
.وارمون حتماً واسم ناراحت میشد... وارمون تنها کسی بود که واسم ناراحت بود
...ولی من
!من اونو فدای کارهای اشتباهم کردم
.کارایی که تو کردی نابخشودنیه
.آبِ رفته دیگه به جوب برنمیگرده
.تو نمیتونی گزشته رو پاک کنی
.هرچیزی از گزشته ی تو: چه خوب و چه بد همش بخشی از توئه
.من باید با قبول این واقعیت زندگی کنم
...من دیجیمون کایزرم
...داداشم مُرده
...گذاشتم وارمون بمیره
...اشکالی نداره... من میتونم
.بخاطر اینکه، وارمون، خاطراتی که از تو با منه به من قدرت میده
.درسته... وارمون، تو همیشه با منی
...با استفاده از دیجیوایس داداش اوسامه، با هم دنیای دیجیتال رو گشتیم
خاطرات از دست رفته ام...؟
...نه، خاطراتم حک شده
اما چرا؟ چرا باید فراموش کنم؟
!کن-چان، مراقب باش
!وارمون
!وارمون... وارمون
.خوبم... چیزی نیست
...وارمون
...خیلی خشحالم که دیجیمونِ توئم، کن-چان
...آخه تو خیلی مهربونی
مهربون؟
.تو توی حباب درست کردن بهترینی آخه تو خیلی مهربونی
.اما مهربونی تنها کافی نیست
...تو باید قویتر شی، وگرنه
وگرنه...؟
.وگرنه توی مهربونی خودت غرق میشی
...کن-چان
.دیجیوایس تو، متعلق به خودته
.نه کُس دیگه، فقط خودت
.درست مثل قلبت که فقط مال خودته، اینو فراموش نکن
...و
و؟
.فرار نکن
.من دروغ میگفتم که هیچی ندارم
.فقط بهونه بود
.فقط بهونه ای واسه متنفر شدن از داداشم بود
...داداش اوسامو، متاسفم
...وارمون، معذرت میخوام
.با قبول همه ی کارهای بدی که انجام دادم به زندگی ادامه میدم
چی...؟
.اون تاج توئه
تاجم؟
!کن-چان، منو پیدا کن! زودباش منو پیدا کن
!زودباش، زودباش
...این دیجیتُخم
چرا اینجوری داره میدرخشه؟
وار...مون؟
...کن-چان
تخم منو شکستی؟
.بخاطرت واقعا سختی کشیدم
!عالیه! میدونستم میتونی منو پیدا کنی
...وارمون
چیه، کن-چان؟
.ممنون که متولد شدی
...واقعا واسه زندگی وارمون خوشحالم
وارمون تنها کسیه که واسه من خوشحاله؟
.نه، به هیچ وجه
!اون ممکنه ایندفه دیگه هیچوقت برنگرده
!اینو نگو! مطمئنم که اون برمیگرده
کن-چان!؟
کجا بودی؟
...ما فکر میکردیم دوباره ناپدید شدی
...اون گریه میکنه... مامان بخاطر ناپدید شدن من گریه میکنه
...مامان
چی گفتی؟
تو الان چی گفتی؟ "مامان"؟
تو گفتی "مامان"؟
.مامان... ممنون که منو به دنیا اوردی
.بابا... ببخش که نگرانت کردم
.داداش اوسامو، این اولین باره که دارم اینو میگم
.بابت همه چیز ممنون
Chotto matte mite dare datte kinou to maru de chigau
هی، صبر کن و ببین، همه با دیروزشون فرق کردن
Chotto mite mite yokogao no shiruetto mo otona sa
هی ببین، ببین، حتی از نیمرخ هم بالغ به نظر میرسی
Chotto kimi kimi iiwake wo shitai kimochi mo wakaru
هی تو، تو، آرزویت بهانه ای برای درک کردنه
Datte yo no naka kore ja maru de natte nai jan
بخاطر اینکه اگه دنیا اینجوری باشه، هیچی انجام نمیشه
Da ne! Kimochi ii kuuki wo
درسته! نسیم خوبیه
Ima! Suitakute shou ga nai shou ga nai
حالا! میخوام نفس بکشم، اما بیفایدست
Ashita wa atashi no kaze ga fuku kara ne
فردا بال هایم آسیب میبینند
Sekaijuu no doa akete oite hoshii
Kپس درهای دنیا رو باز بگذار
Ashita wa atashi no kaze ga fuku kara ne
فردا بال هایم آسیب میبینند
Kimi no sono yowamushi wo mouretsu ni fukitobasuyo
اما بلاخره ترسمان از بین خواهد رفت
Gorgeous na jinsei wo!
!چون یه زندگی پر زرق و برق در پیش است